Spitsbergen

Dit is in Florø om half drie 's nachts nadat ik van Spitsbergen terugkwam. Doordat mijn dag en nachtritme helemaal gestoord was, overdag slapen en 's nachts waken kon ik slapeloos deze foto maken. Tijd 02.30 uur 10 juli 2004

Ons doel is bereikt. Het drinken van een biertje om half twee. Zelf raden of het half twee overdag is of half twee 's nachts. Een hele ervaring. Vergelijke maar met de foto hierboven.

Zonder visum en paspoort naar Rusland. Het kan allemaal op Spitsbergen. Spitsbergen is internationaal gebied met een Noorse gouverneur, die tevens politieman en rechter is. Maar Barentsburg, zie foto hierboven is typisch en dan ook typisch Russisch. Jammer spreken de mensen geen Engels. Toeristisch gezien biedt het grote mogelijkheden, maar dat zien zij niet.

Spitsbergen. Het is heel duidelijk dat milieuactiegroepen angstvallig van Spitsbergen geweerd worden. Men wordt zwaar gecontroleerd op spandoeken en stokken. Dan maar via het internet protesteren. Zware industrie, zie in de verte, vervuild in ernstige mate dit mooie riviertje. En dit al spoelt in de maagdelijke Barentszee, tussen de walvissen. Het wordt tijd dat GreenPeace optreedt!

De dood en het jonge leven samen in of aan één kinderwagen. Het is jammergenoeg op deze foto niet heel duidelijk te zien. Maar aan deze kinderwagen hangt een levensgroot JACHTGEWEER. Dit ter verdediging tegen vrijpostige ijsberen. Het geweer mag alleen in uiterste nood gebruikt worden, om te pogen de beer weg te jagen. Allen als de beer je echt aanvalt, mag je op het beest schieten. Onnodig doden van een ijsbeer kan ertoe leiden dat de schutter een fikse boete krijgt. Deze mevrouw met de kinderwagen kwam net uit de bank vandaan. Longyearbyen, de hoofdplaats van Spitsbergen, 1700 inwoners, is denk ik de enige plek in de wereld, waarbij het legaal is om met geweer in de hand, geld van de bank te halen of geld naar de bank te brengen.

IJsberen! Een klein verhaaltje, stelt niet zoveel voor. In 1993 gingen twee dames, zonder geweer, een leuke wandeling maken in de vrije natuur. Na een anderhalf uur kwam één van de dames hardhollend terug. Alleen. De andere was al ijberenvoer geworden.

    Een bushokje op poten. Het staat zo hoog in verband met de sneeuw. Niet om voor de ijsberen te vluchten, Die kunnen trouwens goed klauteren. De bus rijdt dag en dag of NACHT EN NACHT. Dit is afhankelijk van de tijd van het jaar.
     

Wij hebben een geit in de tuin, zij een poolrendier. Maar deze is wel wild. Het beest heeft blijkbaar ontdekt dat het veel veiliger is om het gras en het mos tussen de huizen weg te grazen dan verder er vandaan. WANT hier komen geen ijsberen en daar verder vandaan wel.

Deze foto is om drie uur in de nacht. Het is meer een kunstfoto. Het licht viel zo mooi op de huizen en het patroon herhaalt zich in de bergen.

Ik hoop dat het zichtbaar is, een foto benaderd fragmentarisch de werkelijkheid. Maar de wolken batsen of klappen over de bergen. Je kan dan alles verwachten. Regen, sneeuw, mist. Dat is binnen tien minuten geregeld. Dat maakt het weer op Spitsbergen zo verradelijk

Dit is het oude mijnwerkershotel. Mijn kameraad en ik konden per persoon, inclusief een goed ontbijt voor NOK 270,00, dat is Euro 32,00, er in overnachten. Perfect. In Noorwegen een koopje. Laatste nacht hebben we ook nog af kunnen boeken. Want als het vliegtuig om 05.00 uur vertrekt en om 03.00 uur al in de bus moet, dan komt van het slapen niets terecht. Beter kun je tot twee uur in de kroeg blijven zitten, en tussen twee en drie nog even ergens een pizza halen. Dan is de nacht, eh pardon de dag, of wat het ook is, zo weer over.

Dit is geen Friesch Elfsteden Bruggetje! Het is gewoon een bruggetjes waar in de lange winter de sneeuwscooters overheen rijden/glijden. Die dikke buizen zijn domweg de "stadsverwarmingsbuizen" van Longyearbyen. Elfstedenschaatsers kom je hier niet tegen dus.

Spitsbergen/Svalbard anno zomer 2004. Maar dit zagen 400 honderd jaar geleden ook de walvaarders en ontdekkingsreizigers uit de Republiek der Nederlanden. Nog niets veranderd.

Sneeuwscooters in zomerrust. Deze rust duurt ongeveer 3 maanden. Bekijk ook even de fraaie huizen op de achtergrond.

Longyearbyen kunt ook een Studenten Zeilvereniging. 2 graden Celsius boven nul, geen ijsschotsen. Dat betekent dat eindelijk de zeilplanken en zeilboten uit de schuur gehaald kunnen worden. Helaas heb ik zelf niet even gezeild. Dat zou betekenen dat ik met natte kleren het vliegtuig ingeschoven werd. Dat vliegt niet erg prettig. Maar wie weet!!

6 juli 2004. Hartje zomer! Kun je dat je voorstellen bij het zien van deze foto?

 

back home