Martinus in Noorwegen Het weer

Weersomstandigheden

Vanuit mijn hutje, begin maart. Ik moest nou toch wel eens zo'n plaatje schieten.

Het regent natuurlijk ook in Noorwegen. Je hebt twee hoofdsoorten regen. De gewone regen, zoals we die ook in Nederland kennen, die valt van boven naar beneden. Vervelend vies. Maar er is hier ook een horizontale regen. Dat is eigenlijk een regenwolk op de grond. Je wordt net zo nat, maar toch voelt het minder vervelend aan. En de bomen zien er na zo'n wolk er zo uit.

De zon gaat hier onder in de Noordzee, op 31 maart, half negen 's avonds. In juni gaat ie veel verder naar het noorden onder. Dan is het om half twee 's nachts wat schemerig. Om twaalf uur 's nachts is het dan nog gewoon licht.
Noorwegen en sneeuw zijn bijna synoniemen. Maar ik vind dat dit plaatje heel aardig weergeeft hoe het in de nacht sneeuwt. Het weer kan in een ommezien veranderen. Sommige Noren hebben in de vroege zomer of late voorjaar op één dag de zomer in een winterdag zien veranderen. Zelf heb ik beleefd dat in drie uur tijd de winter omsloeg in regenbuien, vervolgens hagel en tenslotte weer bakken sneeuw met onweer!!!
Een vrij normale zonsopkomst in Noorwegen
Uitzicht voor mijn raam in de regen
De zon komt op en gaat ook weer onder.
Nachtelijke sneeuw
Een 'Oostenrijks' plaatje in Noorwegen.
Een zelfgeschoten kerstfoto in februari 2004

Het sneeuwt, het dooit en het vriest en het sneeuwt en het dooit en het vriest. In Nederland zijn deze foto's bijna niet te maken. Maar in januari en februari zeker toch wel 3 keer per maand, en dan elke keer net weer even anders.

Ik kon het niet laten deze foto jullie te laten tonen. Hier vlakbij, zo'n 2 tot 3 kilometer verderop heb je een berg, van wel 300 meter hoog!. De Noren glimlachen altijd meewarig als ik vertel dat deze berg bijna net zo hoog is als onze hoogste berg in Nederland. Dit soort plaatjes, en nog wel veel indrukwekkender kun je hier dus schieten. In dit geval moest ik even 250 meter omhoog lopen. Voor de mensen van Florø is deze berg zoiets als het stadspark in Groningen. Daar ga je op een zondagmiddag met je kinderen naar toe. En ik na de eerste keer maar bedenken dat ik een geweldige klimprestatie had geleverd.

back home

Vanuit mijn hutje, begin maart. Ik moest nou toch wel eens zo'n plaatje schieten.	Het regent natuurlijk ook in Noorwegen. Je hebt twee hoofdsoorten regen. De gewone regen, zoals we die ook in Nederland kennen, die valt van boven naar beneden. Vervelend vies. Maar er is hier ook een horizontale regen. Dat is eigenlijk een regenwolk op de grond. Je wordt net zo nat, maar toch voelt het minder vervelend aan. En de bomen zien er na zo'n wolk er zo uit.
De zon gaat hier onder in de Noordzee, op 31 maart, half negen 's avonds. In juni gaat ie veel verder naar het noorden onder. Dan is het om half twee 's nachts wat schemerig. Om twaalf uur 's nachts is het dan nog gewoon licht. Noorwegen en sneeuw zijn bijna synoniemen. Maar ik vind dat dit plaatje heel aardig weergeeft hoe het in de nacht sneeuwt. Het weer kan in een ommezien veranderen. Sommige Noren hebben in de vroege zomer of late voorjaar op één dag de zomer in een winterdag zien veranderen. Zelf heb ik beleefd dat in drie uur tijd de winter omsloeg in regenbuien, vervolgens hagel en tenslotte weer bakken sneeuw met onweer!!!	Een vrij normale zonsopkomst in Noorwegen Uitzicht voor mijn raam in de regen De zon komt op en gaat ook weer onder. Nachtelijke sneeuw Een 'Oostenrijks' plaatje in Noorwegen. Een zelfgeschoten kerstfoto in februari 2004
Het sneeuwt, het dooit en het vriest en het sneeuwt en het dooit en het vriest. In Nederland zijn deze foto's bijna niet te maken. Maar in januari en februari zeker toch wel 3 keer per maand, en dan elke keer net weer even anders.	Ik kon het niet laten deze foto jullie te laten tonen. Hier vlakbij, zo'n 2 tot 3 kilometer verderop heb je een berg, van wel 300 meter hoog!. De Noren glimlachen altijd meewarig als ik vertel dat deze berg bijna net zo hoog is als onze hoogste berg in Nederland. Dit soort plaatjes, en nog wel veel indrukwekkender kun je hier dus schieten. In dit geval moest ik even 250 meter omhoog lopen. Voor de mensen van Florø is deze berg zoiets als het stadspark in Groningen. Daar ga je op een zondagmiddag met je kinderen naar toe. En ik na de eerste keer maar bedenken dat ik een geweldige klimprestatie had geleverd.

back home