Dit is dus een wintervooraadje brandhout dus. Helemaal geen milieu-vervuiling. Er is hier een gezegde: Brandhout geeft twee keer warmte. De eerste keer tijdens het hakken en zagen, te tweede keer bij de kachel.
Maanopkomst in oktober. Opeens is de zon weg en opeens komt de maan achter de bergen te voorschijn. Blijft elke keer weer een momenteus ogenblik.
Tussen 15 november en het eerste weekeinde na Pasen is het min of meer verplicht op winterbanden te rijden. Het mag best op zomerbanden, maar dan is de auto op dat moment niet verzekerd. Welnu, ik rijdt op NOKIA. Ja, ja de dezelfde lui maken ook telefoons, ook te gebruiken in de auto. Er zitten echt spijkertjes in, met een lengte van zo´n 3 mm. Het slippen gaat inderdaad minder. Je kunt rustig op bevroren sneeuwlaag 80 KM per uur rijden. Maar als er sludd, zeg maar slurriesneeuw ligt, dan rij ik net zo voorzichtig als er sneeuw ligt in Nederland. Toen ik de eerste keer auto´s hoorde rijden keek ik wat vreemd op. Het is namelijk het zelfde geluid zoals auto´s in Nederland over grind rijden. Als er in de winter geen sneeuw ligt, dan rij je ook op ´vinterdekk´= winterbanden. Want het weer kan namelijk elk moment omslaan. Maar als er geen sneeuw op de weg ligt, heeft zo´n weg erg veel te lijden.
Dit is een zogeheten ´Elve-os´ Dit bootje wordt in Os (Oes) gemaakt. Wachttijd 2-3 jaar. Kost dus een paar duiten. En eigenlijk lijkt de bouw niets voor te stellen. Namelijk één kielbalk, 3 planken aan stuurboord en 3 planken aan bakboord. Spijkeren, klaar! Maar ik heb gezien hoe ze inelkaar worden gezet. Als een meubelstuk en met grote liefde voor het vak. N.B.! Vooral voor zeilers uit Noord-Nederland. Kijk ook naar de zeilvoering. Het is een spriet-tuig, wat bij Friese schouwen wordt gevoerd.
Dit is een van mijn laatste hobbies. Met de slee van een bergje af scheuren. Vooral als de sneeuw hard en bevroren is, dan is het echt kicken. De afdaling is ongeveer 3 Km. Dat is dus bij goede sneeuw 45
minuten op en in 8 minuten naar beneden. Tot op heden ging ik dan gemiddeld 3 keer over de kop. Het lijkt een beetje op bob-sleeën. Het stuurtje in het midden werkt wonderwel goed. Dit is een Stiga King-Size. Ik pas er net op, beetje krom zitten. Ik had het stuurtje graag iets hoger gehad. Wat mij betreft komt de winter gauw weer terug.
Dit is niet vanaf de berg maar gewoon bij iemand achter in de tuin. Puur voor de foto´s
Het gaat dus gelijk mis. Kluns die ik ben.Kijk maar. Maar dit gaat gepaard met een bult plezier. Gelukkig heeft de fotograaf heel tactisch mijn gezicht weten te verbergen. Het rood wordt gelukkig overgenomen door het jasje.
Gewoon weer verder gaan.
